• تاریخ : ۲۳ام خرداد ۱۳۹۶
  • موضوع : مجله


تعداد روز پیش داشتم تو یکی از این شبکه های اجتماعی پست های تعداد روز اخیرم رو بررسی میکـــردم، در همین حین به یه پست برخوردم که کلا حالم رو به هم ریخت… یه تصویر از یکی از بچه های دانشگاه تو یه جشن تولد مختلط افتضاح با هم کلاسی ها و دوستان…


نمیدونستم چیکار کنم واقعا! یعنی وقاحت تا به این مکان! با خودم گفتم حالا یه غلطی کـــردی دلیل باید بیای اونو با بقیه به اشتراک بگذاری؟! کنجکاو انجام گرفتم ببینم که چه کسایی تصویر رو لایک کـــردن؟ چون دوستای مشترک زیادی داشتیم.


این لیست رو که باز کـــردم واقعا تعجبم افزایش انجام گرفت…کسایی که ابداً فکرشون رو هم نمیکـــردم؛ یکی از بچه ها که میدونستم که خودش ابداً اهل این حرفا نیست و درباره ی امر به معروف و نهی از منکر هم باهاش صحبت کـــرده بودم رو تصمیم گرفتم بهش تذکر بدم.


همون شب توی یکی از شبکه های اجتماعی بعد از سلام و احوال پرسی بهش گفتم: با بقیه کاری ندارم، ابداً همشون رو بیخیال! ولی ابداً از تو انتظار نداشتم این کار رو بکنی! گفت: مگه چی انجام گرفته داداش؟ نگرانم کـــردی! گفتم: دلیل آخرین پست فلانی رو  لایک کـــردی؟ گفت: کدوم؟ ابداً من ندیدم!!! گفتم: همون تصویری که از جشن تولد مختلط گذاشته! 

گفت: من اینترنتم ضعیفه و تصویر هارو باز نمیکنه!اشخاصی که میشناسم تصویر هاشون رو به اسم لایک میکنم!
گفتم: دیگه هیچ تایم این کار رو نکن! گناه مفت و مجانی برای خودت میخری در حالی که ابداً خودتم رویداد نداری تایید گناه هم منکره، حالا به هر نحوی که باشه، چه با یه لبخند به شخص گناهکار و چه با لایک کـــردن پست های اینچنینی و از همه حیاتیتر با نهی از منکر نکـــردن…
گفت: رهست میگی! من ابداً تصویر رو ندیده بودم! الان میرم درستش میکنم. گفتم: دستت درد نکنه! ممنون که توجه کـــردی! گفت: این حرفی که زدی درست بود. من شرمنده انجام گرفتم ، از این به بعد این کارو نمیکنم! من هم مجدد ازش تشکر کـــردم.


این خاطره رو با این دنبال گذاشتم که ان شاالله هممون تو فضای مجازی حواسمون باشه که تایید کننده گناه نباشیم. خوهسته یا ناخوهسته…

اشتراک در شبکه اجتماعی

گوگل پلاس فیسبوک تویتر لینکدین دیگ کلوب فیسنما